Paul George sloot zijn twee oefenwedstrijden af met in totaal 18 punten en 3 van 14 van achter de driepuntslijn. Gisteravond, in de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen tegen de Detroit Pistons, kwam hij tot 38 punten met 7 van 12 van buiten.
Zo slecht als het in de preseason was, zo goed is het nu ook weer niet. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden, en dat midden is meteen het hoogste niveau waar de 36-jarige shooting guard in zijn eerste seizoen bij de Boston Celtics realistisch naar kan streven. Voor de Celtics hopen we dat hij dat niveau ook haalt.
George heeft nog twee contractjaren voor in totaal 110 miljoen dollar staan, 54 miljoen dit seizoen en 56 miljoen het volgende, waarbij het tweede jaar optioneel is. Brad Stevens wist heel goed wat hij deed toen hij George als enige speler binnenhaalde in de ruil voor Jaylen Brown. De rest van de deal bestond uit draftpicks. Duur, ja. Een giftig contract, helemaal niet.
Boston wil het laatste beetje basketbal uit George persen, en daar is de speler het naar eigen zeggen volledig mee eens. “Ik ben dolblij. Ik kan niet wachten om aan deze nieuwe fase te beginnen”, zei hij enkele weken na zijn aankomst in Massachusetts.
Gisteren beleefde de negenvoudige All-Star niet alleen een buitengewoon geïnspireerde avond vanachter de driepuntslijn, waarmee hij opklom naar de achtste plaats op de lijst van spelers met de meeste driepunters in de NBA-geschiedenis. Belangrijker nog is dat hij er fysiek fit uitzag. Wendbaar, taai en snel van reactie. Tegen de Pistons pakte hij vijf steals.
Die 7 van 12 van buiten is eigenlijk bijzaak. Vooral in het vierde kwart zag George, overlopend van zelfvertrouwen, zijn schoten vallen terwijl hij theatraal uit balans achterover viel, acht meter van de ring. Ze gingen er allemaal keurig door het midden in. Maar op dat moment maakte het al niet meer uit. Als je de bal zo goed voelt, klinkt het resultaat altijd hetzelfde: swish!
Wat kun je verwachten in de overige 81 wedstrijden?
De Paul George die je de rest van het seizoen mag verwachten, kennen we maar al te goed. Een scorer met een loopbaangemiddelde van 38,3 procent vanaf de driepuntslijn, die in vijf seizoenen boven de 40 procent uitkwam. Als alles meezit, kan dit de zesde keer worden. Want zoals gezegd, ziet hij er fit uit. En een goede fysieke conditie is belangrijker dan een enkele avond vol vuur, zeker wanneer de regular season zwaar begint te wegen en vermoeidheid in de benen en het hoofd sluipt.
George probeerde een paar riskante passes die misgingen, maar sprintte daarna in de omschakeling terug om zijn fouten goed te maken. Hij nam charges, hielp goed mee in de verdediging en was de hele wedstrijd betrokken, met en zonder bal. Een aantal van zijn schoten, raak en mis, creëerde hij door ruimte te maken op zijn verdediger. Niet met een explosieve eerste stap, want die heeft hij niet meer, maar met het enorme talent dat hij nog altijd heeft en tot op de millimeter benut.
Niemand moet verwachten dat George de rol van Brown overneemt. Het beste bewijs is de openingswedstrijd zelf: George was schitterend en toch verloor Boston. De leider van deze ploeg is en blijft Jayson Tatum. Als Tatum zo rampzalig speelt als in de opener (6 van 23 uit het veld), kan George hem niet in zijn eentje uit de brand helpen.
De oud-speler van de Pacers, Clippers, Thunder en 76ers is wat hij is. Een luxe tweede man die op bepaalde momenten de kar kan trekken. Dat lukt niet tegen Detroit, en al helemaal niet tegen de regerend kampioen van het Oosten, als niemand om hem heen hem helpt en de leider van het team zelf niet levert.
(Coverfoto: Rick Osentoski-Imagn Images)