De Los Angeles Lakers hadden het niet beter kunnen timen om hun nieuwe fase in te gaan. Een goede start is altijd belangrijk voor een ploeg met zoveel nieuwigheden, en de mannen van Redick hebben dat in alle opzichten waargemaakt. Door de overwinning, door de ruime marge, door de hoofdrolspelers… Als er een ideaal scenario was voor de eerste avond van de kalender, dan was dit het. Voorlopig staan de fundamenten stevig.
En die staan er inderdaad stevig, want de Angelenos wonnen met 127-105 van de Warriors en zagen de drie mannen rond wie het project moet draaien op natuurlijke wijze op elkaar inspelen. Ze wisten al dat Luka Doncic en Austin Reaves dat deden, en hoewel de grote zomerse zet op papier perfect paste, moeten dit soort zaken altijd op de vloer worden bevestigd. En hoewel het pas de eerste van vele avonden is, heeft Walker Kessler laten zien dat hij er is om bij te dragen.
Een perfect debuut
De center heeft in zijn debuut bij de Lakers laten zien dat hij alles in huis heeft om de binnenpeiler te worden die ze zo wanhopig nodig hadden. Met twee topspelmakers in de backcourt was het op zekere hoogte zonde van de middelen om geen grote afmaker in de verf te hebben, maar de oud-Jazz-speler kwam met de intentie om geen enkele bal die hij kreeg te verspillen. En dat lukte zo goed dat hij zijn start maakte zonder ook maar één veldworp te missen.
Of hij nu na de pick & roll doorsneed, de positie in de verf won of als trailer in de omschakeling meeliep, elke bal die Walker naar de ring probeerde te brengen ging erin. Hoe zou het ook anders kunnen, als 10 van zijn 12 worpen dunks waren. De center begreep zijn rol perfect en concentreerde zich op het juiste moment op de juiste plek te verschijnen en zich aan te bieden telkens als hij een kans op een voordelige ontvangst zag. De kwaliteit van de passers (en het gebrek aan lengte bij de Warriors, dat moet eerlijk gezegd ook gezegd worden) deed de rest.
Zo werd de center de eerste speler van de Lakers die een 12/12 in veldworpen neerzette sinds Wilt Chamberlain dat deed in 1969, en de eerste die 10 dunks scoorde sinds Shaquille O’Neal in 2003. En hoewel hij niet bepaald komt om de cijfers van deze twee Hall of Famers tijdens hun tijd in Los Angeles te evenaren, is er geen groter bewijs van zijn ongelooflijke debuut dan dat zijn naam in dezelfde zin mag staan als die van hen.
In ontwikkeling
