Als een speler nog jong is, nemen we aan dat zijn plafond nog niet vaststaat. Een arsenaal in ontwikkeling. Zijn top moet nog komen.<\/p>\n
Hoeveel ruimte krijgt hij? Gewoonlijk, als het gaat om beoogde sterren, wachten we op een maxcontract dat hem dwingt een stap te zetten, een trade naar een team dat duidelijk in hem gelooft, of het vertrek van een andere ster die hem overschaduwt of zijn impact beperkt.<\/p>\n
Maar zodra je 27 wordt, slinkt dat venster van mogelijkheden bijna tot nul. Er zijn niet veel spelers die na zoveel jaar in de league nog een late doorbraak forceren.<\/p>\n
Toch is het niet onmogelijk. Neem Shai Gilgeous-Alexander, die al een basis had gelegd, maar in dit seizoen 2024\/25 zijn spel naar ongekende hoogtes heeft getild. En hij is net 27 geworden.<\/p>\n
Een paar weken voor hem deed Michael Porter Jr. precies hetzelfde.<\/p>\n
De inmiddels voormalige Nuggets-speler en huidige Brooklyn Nets-speler<\/a> wordt vaak bestempeld als een bijna eendimensionaal talent, gefocust en beperkt tot off-ball scoring. Zijn zijdezachte jumper is zijn voornaamste \u2013 sommigen zeggen enige \u2013 wapen, zonder een tweede move als je op de driehoek-knop drukt en je munitie op is.<\/p>\n Die reputatie kreeg meer kracht toen zijn schouder het tijdens deze playoffs begaf, want zijn bijdrage was praktisch nihil<\/a>, iets wat hij zelf ook toegaf.<\/p>\n Is Michael Porter Jr. dus een one-trick pony, of is hij ook slachtoffer van de omstandigheden, waardoor hij een completer spel niet volop kon laten zien?<\/p>\n