Wekenlang bleef de vraag of Mikal Bridges bij de New York Knicks zou blijven, of dat ze hem als lokaas zouden inzetten om een grotere vis (zoals Anteto) te strikken. Eigenlijk was dat punt al beslist. Toen duidelijk werd dat de forward niet uit New York zou vertrekken, restte er nog maar \u00e9\u00e9n vraag: \u201cvoor hoeveel.\u201d<\/p>\n
De Knicks zouden hem<\/a> maximaal vier jaar \u00e0 156 miljoen dollar kunnen bieden, maar er was ook de mogelijkheid dat Bridges Jalen Brunsons voorbeeld zou volgen en een paar miljoen zou laten schieten. Zo zou het team\u2014speciaal opgebouwd om een titel te veroveren\u2014wat salarisruimte kunnen houden.<\/p>\n Hij kwam echter niet in de buurt van de financi\u00eble inschikkelijkheid van de point guard (die \u201cafzag\u201d van 113 miljoen dollar<\/a>), maar alle beetjes helpen. Bridges draagt zijn steentje bij met een lichte korting van zes miljoen dollar. Hij verlengt voor vier jaar en 150 miljoen dollar<\/strong>.<\/p>\n Het is een minimale maar belangrijke meevaller, want daarmee kunnen de Knicks de gevreesde second apron vermijden. Het is te vergelijken met de keuze van Brunson, die voor vier jaar tekende in plaats van vijf.<\/p>\n Bridges, de meest duurzame speler van de NBA<\/a>, had ook kunnen wachten met verlengen en volgend jaar als aflopend contract de markt opgaan. Dan zou hij voor vijf jaar en bijna 200 miljoen dollar kunnen onderhandelen, net als O.G. Anunoby<\/a>.<\/p>\nEen kleine maar cruciale korting<\/h2>\n