Lauri Markkanen<\/a>, de onbetwiste ster van Finland, begon de avond met het idee dat hij het team zou dragen. De Utah Jazz-ster vuurde een reeks schoten af die alleen een speler van wereldklasse maakt: step-backs, handoff jumpers, contact afdwingen, noem maar op. Dat repertoire combineert hij met een flinke hardheid rond de ring, iets wat je niet meteen verwacht bij zo\u2019n veelzijdige speler.<\/p>\nToch kwam het grootste verschil in de wedstrijd van de rolspelers uit Noord-Europa. Spelers als Miro Little, Mikael Jantunen en Elias Valtonen namen moeiteloos zowel het zware werk als de heldenrollen op zich. Geen enkele Fin stapte het veld op zonder impact. Aan de overkant stond een team waar alleen Nikola Jokic en Nikola Jovic constant presteerden.<\/p>\n
Finland blonk niet alleen uit in driepunts- en vrije-worpprocentages (uiteindelijk cruciaal), maar klopte Servi\u00eb ook op inzet bij de rebounds, niet op lengte. Dat hun plus-zes in tweede-kanspunten precies het verschil in de eindstand was, is geen toeval. Miro Little, met zijn 1,93 meter, plukte acht rebounds \u2013 een treffend voorbeeld van de details die de ene ploeg goed uitvoert en de andere laat liggen.<\/p>\n
Een plan om Jokic af te stoppen<\/h2>\n Lassi Tuovi had geen uitgebreid verdedigingsschema tegen Jokic, behalve hem van de bal houden, hem haken op screens en dubbelen op manieren die Servi\u00eb niet wist te bestraffen. Waar Tuovi w\u00e9l een duidelijk plan had, was in de aanval. De meeste cruciale schoten van Finland vielen recht voor de neus van de Denver Nuggets-superster \u2013 deels dankzij zijn bekende defensieve tekortkomingen, die hij onder FIBA-regels beter kan verbloemen, en deels om indirect voordeel te halen.<\/p>\n\n\n