In de sport, en de NBA vormt daarop geen uitzondering, beoordeelt men boeken altijd op hun kaft. Het previewformaat, waar degene die dit schrijft vaak hypocriet over zeurt voordat hij zijn oordeel velt over deze of gene transfer, dit of dat team, slaat aan omdat het de kijker, luisteraar of lezer een startpunt geeft. Een vooropgezet idee van wat een team in een vacu\u00fcm is, om die verwachtingen te vergelijken met de werkelijkheid zodra die zich voordoet. <\/p>\n\n\n\n
En van alle vooroordelen die de enorme leegte van de offseason in de nieuwsstroom opvullen, is er geen stelliger dan de onmogelijke match van Giannis Antetokounmpo en Bam Adebayo als binnenduo in Miami.<\/p>\n\n\n\n
Zoals al tien jaar gebeurt, sinds Stephen Curry en de Warriors de geometrie van het spel veranderden, wezen de analyses op het gebrek aan ruimte in de aanval waartoe de Heat zich veroordeelden door het gebrek aan afstandsschot van het duo. En ja, als je hun gemiddelden optelt, maken ze over hun hele loopbaan samen \u00e9\u00e9n driepunter op 3,4 pogingen per wedstrijd, waardoor geen enkele verdediger zich aan hen vastklampt als ze buiten de boog staan. <\/p>\n\n\n\n
Wetende dat, haastte Miami zich een handvol vermeende goede schutters binnen te halen. Klay Thompson heeft misschien geen benen meer, maar scoort vanuit stilstand nog steeds met enige zekerheid. Tim Hardaway Jr. komt van twee seizoenen in Detroit en Denver, waar zijn trefzekerheid opwoog tegen de chaos die hij veroorzaakt. Bobby Portis kwam in het pakket met Antetokounmpo en had vorig seizoen het beste percentage van de competitie (45,6%). Meer schutters, meer ruimte voor de twee bigs om binnen te opereren, toch? Nou, niet precies. <\/p>\n\n\n\n
Schot zonder garnering<\/h2>\n\n\n\n
Of in elk geval niet als je die schutters ziet als punaises die op een vaste plek wachten tot de bal bij hen komt. Ruimte cre\u00ebren vraagt inderdaad om schietdreiging. Maar om er genoeg van te cre\u00ebren zodat twee spelers zonder noemenswaardig schot binnen op gelijke of superieure voet kunnen opereren, moet die dreiging beweeglijk zijn. Miami heeft goede schutters in de selectie. Andrew Wiggins, Klay, Portis, Hardaway Jr. en zelfs Davion Mitchell hebben de laatste tijd percentages vari\u00ebrend van redelijk tot goed. Alleen Hardaway en Thompson namen meer dan \u00e9\u00e9n driepunter per wedstrijd na dribbel (met redelijke percentages), en dan niet bepaald als ballenverdeler, maar na een screen of na de gebruikelijke herpositioneringsdribbel. <\/p>\n\n\n\n
Hier doet het Miami pijn dat het Tyler Herro en Norman Powell kwijt is. Hun meest bekwame spelers in het schieten na de dribbel. In de veelbesproken stijl die Erik Spoelstra vorig seizoen ontwierp, waarin niet systemen regeerden maar elke speler carte blanche kreeg om vanuit de dribbel aan te vallen zodra hij een weg naar de basket zag, voelde Adebayo zich al een vreemde eend in de bijt: hij moest te veel aanvallen in de hoek wachten en zijn kwaliteiten als verdeler vanaf de top werden beperkt door de allergie van het systeem voor de pick-and-roll. <\/p>\n\n\n\n
Na een korte poging een hybride systeem na te bootsen, heeft Spoelstra al ingezien dat het onmogelijk is die stijl aan te passen aan de huidige Heat. Vooral vanwege het gevaar een Adebayo, die in de eerste vier wedstrijden op 11,8 punten en een povere 40% schot stond, nog verder te vervreemden.<\/p>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n
\nCijfers van de Miami Heat in de pick-and-roll tijdens de eerste 5 wedstrijden van het seizoen. Bron: WTCN<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.nbamaniacs.com\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/Heat.jpg\" "\\"\\"")