Amen Thompson remt de Spurs in de kiem

Een spectaculaire block op Wembanyama maakt de shooting guard tot held van de Rockets, die met goede energie starten

Foto van auteur

Geschreven door Nora Elisabeth van den Heuvel

Gepubliceerd op

Meer dan één persoon vierde al de mand die de wedstrijd naar verlenging zou sturen. Victor Wembanyama had de bal in de paint en het lengtevoordeel, en hij draaide zich om hem in de basket te leggen zoals hij al duizend keer heeft gedaan om de stand op 112-112 te brengen na een hard gevecht tussen Spurs en Rockets dat nog vijf minuten langer zou duren. Er is geen ontkomen aan, herhaalden de aanwezigen.

Allemaal op één na.

Want hoewel de Fransman, met alle respect voor Tacko Fall en zijn dubbele contract, de langste man van de competitie is, herinnerde Amen Thompson hem eraan dat er fysieke wonderen bestaan die het verschil in centimeters kunnen compenseren met explosiviteit. En vooral met het geloof om een kans te wagen op een actie die de rest van de sterfelijke mensheid onmogelijk zou achten.

Zo, toen het leek alsof niets meer tussen de bal en de basket kon komen, tekende de shooting guard een block die zal uitgroeien tot een van de defensieve acties van het jaar. Vanwege zijn theoretische nadeel, vanwege de namen die erbij betrokken waren, en vanwege het belang ervan voor de overwinning van Houston. Een overwinning die, gezien de tegenstander en de context, de Texanen begint te legitimeren als een ploeg om rekening mee te houden in het Westen. Misschien klopte het wel wat ze zeiden, dat dit project echt kan schitteren nu Fred VanVleet terug is.

Een kwestie van de point guard

In het tijdperk van veelzijdigheid en spelers die alles kunnen, herinneren de vijf klassieke posities ons soms eraan dat basketbal niet in de jaren 2010 is uitgevonden en dat elk van hen een reden van bestaan heeft. En voor een ploeg die vorig jaar ten prooi viel aan haar onvermogen om de aanval op te bouwen, is een point guard als Fred VanVleet een versterking die het hele beeld verandert, zelfs als hij alleen op organisatorisch niveau meedoet. Maar als hij daarbovenop scoort en verdedigt zoals altijd, is het verhaal een heel ander.

Want nu vallen alle stukjes die maanden geleden nog een vreemde pasvorm leken te hebben op hun plek. Amen Thompson, goed voor 20 punten, vond meer ruimte en zag zijn cuts naar de basket beter beloond, Kevin Durant, die ook met 20 eindigde, kon zich beperken tot scoren en zijn dreiging zonder de bal versterken, en over het geheel genomen, met Fred aan het roer en Marcus Smart die hem vanaf de bank aflost, konden allen hun rollen aan beide kanten van het veld beter omarmen.

Er was dus een vloeiender aanval met meer ideeën te zien, iets wat woensdag in Dallas al gebeurde maar meer gewicht krijgt nu het zich herhaalt tegen wat lijkt te worden een van de beste verdedigingen van de competitie. Een verdediging die vanavond echter kleiner werd. En hoewel spelen met een betere structuur er veel mee te maken had, was het uiteindelijk vooral één man die de genadeslag gaf.

In ontwikkeling

Plaats een reactie