Het is niet dat er nog twijfel bestond over de vraag of deze Timberwolves kunnen presteren zonder Anthony Edwards. Hoewel de eerste wedstrijden na de blessure van de guard wat stroef verliepen, heeft de ploeg in de dagen daarna steeds meer laten zien wat ze zonder haar ster waard is, en dat leverde een reeks overwinningen op. Maar om de een of andere reden lijken ze bijna elke avond beter te worden. En tegen de Mavericks hebben ze het hoogtepunt van hun seizoen bereikt. Het hoogtepunt… tot nu toe.
Want met een overweldigende 133-94 zege op een van de jonge, trendy teams lieten de mannen van Finch zien dat ze tot grote dingen in staat zijn en dat na amper 12 gespeelde wedstrijden alles steeds beter in elkaar valt. De speelstijl, de rotaties, de verdediging en natuurlijk de nieuwe leider. Want in afwachting van de terugkeer van Ant is dat precies wat LaMelo Ball nu is. En die rol zit hem verre van te groot.
Dirigent
Het duurde wel een paar minuten voordat hij zijn stempel begon te drukken, want alleen het eerste kwart van de wedstrijd bood in het Target Center sporen van competitief basketbal. De defensieve druk van Dallas veroorzaakte balverliezen bij de thuisploeg, die direct zagen hoe elke bal die hun handen ontglipte naar de overkant werd gebracht en binnen enkele seconden in twee punten voor de Texanen werd omgezet. Enigszins overrompeld hadden ze zelfs een paar vonken van Bones Hyland nodig om wakker te worden. Maar zodra ze dat deden en Ball terugkeerde op het veld, was er geen wedstrijd meer.
LaMelo eindigde met 22 punten en 9 assists, niet per se de meest spectaculaire cijfers, maar zijn basketbal was het perfecte beeld van een Timberwolves-team dat plezier heeft en gelooft in alles wat het doet. Hij blonk uit vanaf de driepuntslijn, viel de verfzone aan en wist de verdediging zo te bespelen dat hij zijn teamgenoten gemakkelijke punten cadeau deed, zodat zij konden schitteren. En dat deden ze. In alle opzichten.
LaMelo Ball vs Dallas: 22 PTS | 9 AST | 2 STL | 8/14 FG | 6/10 3FG https://t.co/lkJbmoYlwd
— Basketball Performances (@NBAPerformances) November 13, 2026
Hyland deed het vanaf de driepuntslijn met 5/6, McDaniels en Kuminga vielen de basket aan, Dosunmu was de duizendpoot, Gobert en Beringer maakten af in de verfzone… Elk wist zich bewust van zijn rol te concentreren op die rol, en zo ontstond een aanval die door de aansturing van de ex-Hornets-speler op volle kracht draaide. En dat alles terwijl de verdediging een duo afremde dat overal waar het kwam ravage had aangericht.
